Рубрика: Հայոց լեզու, Uncategorized

Հայոց լեզու

Ձին գնաց ու պատմեց մարդուն: Ուղտը շատ ծույլ էր, մարդու մոտ աշխատել չէր ուզում ու աշխատանքից խուսափելու համար ապրում էր Ոռնանոց անապատում:Այնտեղ այս ահավոր ծույլը փուշ, ճյուղ, կաթնախոտ ու տատակ էր ուտում: Մի առավոտ ձին թամբը մեջքին, սանձը բերանին եկավ մոտն ու ասաց.

-Ու՛ղտ  ա՛յ  ու՛ղտ  դու՛րս արի ու մեզ նման աշխատի՛ր:

Ուղտը  պատասխանեց.

-Ուզ, ուզ:

Հետո շունն ու եզը հերթով եկան:

Ուղտը նրանց էլ միայն <<ուզ>>  ասաց:

Հենց այդ <<ուզն>> էլ նրան պատիժ  դարձավ  դրանից մեջքին կուզ աճեց: