Рубрика: Գրականություն, Եղիշե Սողոմոնյան (Չարենց), Uncategorized

Եղիշե Չարենց Մանուշակագույն

Կապույտից հետո և ոսկուց հետո,
Քո՜ւյր, փռվեց ահա իմ տրտմած հոգում,
Որպես երազում ապրած երեկո —
Մի խամրած մշուշ մանուշակագույն…

Հիշում եմ հիմա, որ մի իրիկուն,
Ժպտալուց հետո, երբ ոսկի շղթան
Ընկավ ամոթխած գիրկը լռության —
Փռվեց քո դեմքին, իմ տրտմած հոգում
Մի խամրած մշուշ մանուշակագույն…

Այստեղ մանուշակագույնը խորհրդանշում է մշուշը: Բանաստեղծությունը մի փոքր ուրախ է, որովհետև տխրությունից և թախծից հետո նրա դեմքին երևաց ժպիտ:

Հիշում եմ հիմա, որ մի իրիկուն,
Ժպտալուց հետո, երբ ոսկի շղթան
Ընկավ ամոթխած գիրկը լռության —
Փռվեց քո դեմքին, իմ տրտմած հոգում
Մի խամրած մշուշ մանուշակագույն…

Реклама
Рубрика: Գրականություն, Եղիշե Սողոմոնյան (Չարենց), Uncategorized

Եղիշե Չարենց Ոսկին

Արևի ոսկին ինչո՞ւ է փակում
Մեր աչքերը թաց —
Երբ` կապույտ երազն արթնացած հոգում՝
Նայում ենք հանկարծ:

Երբ բաց ենք անում աչքերս` կապույտ,
Աստղային նիրհից, —
Որ տեսնենք ոսկու ծիծաղը` անփույթ
Հղացած հրից:

Ինչո՞ւ է խոցում, ասեղի նման,
Ոսկին արևի —
Մենավոր ժամին վերջի՜ն տրտմության`
Վերջի՜ն բարևի…

Այս բանաստեղծությունում չկա տրամադրություն այսինքն՝ ոչ ուրախ է և ոչ էլ տխուր: Այստեղ ոսկին արևն է խորհրդանշում:

Ինչո՞ւ է խոցում, ասեղի նման,
Ոսկին արևի —
Մենավոր ժամին վերջի՜ն տրտմության`
Վերջի՜ն բարևի…

Рубрика: Գրականություն, Եղիշե Սողոմոնյան (Չարենց), Uncategorized

Քայլարշավ դեպի Չարենցի հուշարձան

Այսօր մենք գնացինք Չարենցի արձանի մոտ, որովհետև այսօր Չարենցի ծնունդն է: Մենք գնացին Հանրային Հեռուստառադիոընկերություն:  Մենք արտասանեցին, հետո շարժվեցինք և ամեն հարթակի մոտ արտասանեցինք: Հետո սկսեցինք քայլել փողոցներով: Հետո ԵՊՀ-ի մոտ սկսեցինք արտասանել <<Ես իմ անուշ Հայաստանի>>-նը: Հետո գնացինք Ալեք Մանուկյանի, Սայաթ Նովայի, Եղիշե Չարենցի, Միքայել Նալբանդյանի, փողոցները: Այնտեղ նույնպես արտասանեցինք: Հետո գնացինք Հանրապետության Հրապարակ: Այնտեղ կամարի մոտ նույնպես արտասանեցինք <<Ես իմ անուշ Հայաստանի>>-նը: Հետո գնացինք Վերնիսաժ, որտեղ Գարեգին Նժդեհի արձանն է: Այնտեղ նույնպես նկարվեցին, իսկ հետո վերադարձանք դպրոց:)

 

Это слайд-шоу требует JavaScript.

 

Рубрика: Գրականություն, Եղիշե Սողոմոնյան (Չարենց), Uncategorized

Եղիշե Չարենց

Տեսիլաժամեր

Հիմա չգիտեմ, մոռացել եմ ես
Ճամփաները քո: Մշուշ ու թախիծ:
Մոռացել եմ ես, մոռացել է քեզ
Օրերի միգում կուրացած հոգիս:

Անցնում են, հոսում օրերը անծայր:
Ճամփորդների պես գնում են հեռու:
Հիշում եմ միայն, որ մի օր անցար
Օրերիս նման — ու ետ չես գալու:

Եվ գուցե մի օր, մի վերջին գիշեր,
Երբ վերջին միգում աչքերս մարին —
Արթնանա հանկարծ անիմաստ մի սեր
Ու աստղը ժպտա մոխրացած քարին…

Այս բանաստեղծությունում և տխրություն կա և թախիծ:

Հիմա չգիտեմ, մոռացել եմ ես
Ճամփաները քո: Մշուշ ու թախիծ:

Այս բանաստեղծությունը շատ տխուր է: Նա այստեղ պատմում է իր սիրած աղջկա մասին, որ նա իմ կարծիքով կորցրել է իր սիրածին: Այս բանաստեղծությունում նա մենակ է իրեն զգում: Այս բանաստեղծությունում օրվա առավոտն է, որտեղ մշուշ է և տխրություն:

 

 

Рубрика: Գրականություն, Եղիշե Սողոմոնյան (Չարենց), Uncategorized

Եղիշե Չարենց Կապույտ

Առավոտ կանուխ, երբ արև չկա,
Լուռ զգում եմ ես,—
Որ լուսե հոգին քնած աղջկա
Մոտի՜կ է այնպես:

Ու լսում եմ ես, լսում եմ միայն,
Երազուն — տրտում:
Ժպտում է հոգիս անդորր տրտմության
Գունատ կապույտում:

Զգում է հոգիս շրթերի վրա՝
Անմարմին, դողդոջ —
Կապույտ, երկնագույն համբույրը նրա —
Լուսավո՜ր քրոջ:

Այս բանաստեղծությունում նա խոսում է իր սիրած աղջկա մասին: Նա այստեղ միայնակ է: Կապույտը խորհրդանշում է առավոտը:

Առավոտ կանուխ, երբ արև չկա,
Լուռ զգում եմ ես,—
Որ լուսե հոգին քնած աղջկա
Մոտի՜կ է այնպես:

Рубрика: Գրականություն, Uncategorized

Կորսված օրերը

Կորսված օրերը

  • Հեղինակը ո՞ր օրերն էր համարում կորսված․ ինչո՞ւ։

Հեղինակը այն օրերն էր համարում կորսված, որոնք կարևոր էին Էռնեստ Կաձիրանի համար, բայց արդեն ուշ էր, նա զղջում էր և նա հասկացավ, որ ընտանիքից կարևոր բան չկա:

  • Հնարավո՞ր է ետ բերել կորսված օրերը․ ինչո՞ւ կամ ինչպե՞ս։

Ոչ հնարավոր չէ, որովհետև անելուց առաջ պետք է մտածես թե ինչ ես անում, որովհետև հետո ուշ է լինելու: Մարդիկ իրենց գործերը ընտանիքից թանկ են համարում: Ինձ համար այդպես չէ, ես երկուսն էլ կարևորում եմ:

  • Հիշիր մի օր քո կյանքից, որ համարում ես կորած․ ի՞նչ զգացողություններ են արթնանում քո մեջ։

Իմ կյանքում չկան օրեր, որոնք ես կորցրել եմ, որովհետև ես ուրախ եմ, որ ապրում եմ և ունեմ ընտանիք:

  • Մի կորցրեք ․․․ (ստեղծագործական աշխատանք)։

Մի կորցրեք

Մի կորցրեք այն օրերը, որոնք թանկ եք համարում, դրանք կարող են ձեզ համար շատ կարևոր լինել: Ես միշտ իմ ընտանիքը ամեն ինչից թանկ եմ համարում, որովհետև ընտանիքը ամենաթանկ բանն է աշխարհում: Ոմանք սիրում են իրենց փողերը, իսկ ոմանք սիրում են իրենց հարազատներին նրանք նույնիսկ չեն մտածում իրենց ապագայի մասին, որ նրան իր մայրը պահել խնամել է, և նա այսպես է իր շնորհակալությունը հայտնում նրան: Դա շատ վատ է: Ես չեմ ուզում կորցնել ընտանիքիս:

Рубрика: Գրականություն, Uncategorized

Առնետները

Դինո Բուցատի — 1906 — 1972թթ.

Առնետները

  • Գլխավոր հերոսի կերպարում մարդկային ո՞ր գծերն են խտացված։

Գլխավոր հերոսը խելացի, շուտ հասկացող էր: Նա նկատում էր ամեն ինչ, ինչ որ կատարվում էր այդ տան մեջ:

  • Կատվի կերպարն ի՞նչ է սովորեցնում։

Կատուների կերպարը ինձ սովորեցրեց, որ չպետք է լինել ալարկոտ, այլ պետք է լինել քաջ և ուժեղ:

  • Առնետներն ի՞նչ են խորհրդանշում պատմվածքում։

Առնետները չարության խորհրդանիշն էին: Նրան սև էին և նրանք այդ տան մարդկանց հանգիստ չէին տալիս: Նրանք անդադար աղմկում էին և դա նրանց նյարդանյացնում էր:

  • Անհատ-հասարակություն հարաբերություններն ինչպե՞ս փոխվեցին․ իրական կյանքում լինո՞ւմ է այդպես, ինչո՞ւ:

Սկզբում կատուներն էին ուտում մկներին, իսկ մեկ տարի հետո, երբ մկները մեծացան և դարձան առնետներ, նրանք սկսեցին կատուներին ուտել:

  • Վախերի դեմ պայքարե՞լ․ թե՝ ոչ․ ինչո՞ւ, ինչպե՞ս (ստեղծագործական աշխատանք)։

Վախերի դեմ պայքարե՞լ․ թե՝ ոչ․ ինչո՞ւ, ինչպե՞ս

Վախերի դեմ պետք է պայքարել, որովհետև եթե չպայքարես քո վախերի դեմ, այդ վախը միշտ կմնա քեզ հետ: Ես շատ բաներից եմ վախենում օրինակ՝ շներից, բժիշկներից և այլն: Մարդիկ իրենց վախերը տարբեր ձևով են հաղթահարում օրինակ՝ ես քանի որ բժիշկներից շատ եմ վախենում, ես փորձում եմ հիվանդանոց գնալուց չվախենալ և նույնը շների մոտ, ես հպարտ, քայլելով գնում եմ: Վախերը հաղթահարելու համար պետք է նախ լինել ուժեղ: Վախերը չհաղթահարես դեպքում, դու կմնաս վախկոտ և կսկսես ավելի շատ վախենալ: